Evolutie van besluitvorming.
Een bezinningsmomentje:
Laatst las ik een radio verslag van Krishnamurti uit1936!
Uiteraard ging dat over leven en de angst voor de consequenties van het leven.
Hierin kwam zijn veel gebezigde term keuzeloos leven naar voren.Deze opmerking blijf sindsdien bij me door malen.
En vorige week voor het slapen gaan kwam onderstaande bij me op.
Ik leefde tot nu toe altijd met het concept dat een mens continu keuzes maakt.
Bewust of onbewust maakt een mens continu beslissingen. Ga ik links of rechts, sta ik op of blijf ik nog even liggen, zet ik een wekker of biet, eet ik aardappels of rijst, snuitik mijn neus of niet etc…
Maar ik neig daar nu steeds meer van af te wijken.
Ik merk bij me zelf steeds meer de tendens dat ik meer naar mijn gevoel luister zonder tussenkomst van mijn denkpatroon.
Dit is ongetwijfeld een cadeautje van het regelmatig mediteren.
Ik merk aan den lijven dat synchroniciteit werkelijkheid is.
Ik heb een tijdje geleden bewust een punt gezet achter mijn ambities als business analist en besloten dat ik meer met begeleiding van mensen wil doen.
Ik kreeg in die tijd een mogelijkheid tot het geven van lessen in weerbaarheid. Op mijn werk ontmoet ik de meest fantastische mensen die me op mogelijkheden van coaching wijzen binnen het bedrijf waar ik werk.
Ik zit nu dus midden in een hectische periode van reflectie en een steeds sterker wordende drang mijn diepste wens te volgen.
Mensen mogen begeleiden divers gebied.
Maar dat terzijde.
Wat mij boeit is de manier waarop keuzen en beslissingen tot stand komen.
Het valt me op dat ik dat anders doe dan enige jaren terug.
Ik heb er eens een lijstje van gemaakt om te zien of er een evolutie in zit.
Het valt me op dat ik steeds minder naar alternatieven kijk en veel meer mijn gevoel en wensen volg.
Als dat idee doortrek kom ik tot een slotsom dat het mogelijk is zonder keuzes te kunnen leven:
Ik ben eerst eens gaan onderscheiden wat voor niveaus er in mijn keuze processen mee spelen.
Ik kom op het logische proces:
Mijn gedachten wereld, in gedachten wordt continu alles vergeleken en getoetst aan eerdere ervaringen en aan opinie van wat ik even de buiten wereld noem. (alle mensen en middelen die trachten invloed uitte oefenen op mijn gedrag)
Dit is een basaal niveau dat iedereen zal herkennen.
Een “volgend” niveau is dat het gevoel bij sommige beslissingen een grote rol speelt.
Een buik gevoel, een euforisch gevoel een hartstochtelijk gevoel, een gevoel van jaaa! Hier krijg ik energie van.
Beslissingen die ik op via niveau maak zijn beslist prettiger.
Ik noem dit even het gevoels niveau.
Dan zijn er nog de momenten dat er die diepe wensen zijn.
Die wensen die steeds maar weer terug komen en waar het gevoel spannend is omdat het om schijnbaar onbereikbare zaken gaat.
Maar ook de wensen die zich plots manifesteren met een blij gevoel, waarbij als je er gehoor aan geeft het ook direct allemaal voor elkaar komt.
Hierbij spelen gedachten soms op, maar negatieve gedachten (why not motieven) of afwegingen krijgen geen kans. Ditnoem ik even het harts of ziels niveau.
Hieronder volgt de uitwerking:
Op logisch niveau:
Ik heb een plan en werk dit uit.
Ik heb alternatieven en werk die uit.
Besluitwelk plan de beste slagingskans heeft.
Idee ==> denken ==> kiezen==> doen.
Gecombineerd logisch en gevoelsniveau:
Ik heb een plan en ik krijg er een warm gevoel van.
Ik werk het uit
Ik werk alternatieven uit.
Besluitwelk plan de beste slagingskans heeft.
Idee ==> denken ==>voelen ==> kiezen ==> evalueren ==>doen.
Gevoelsniveau:
Ik heb een wens ik wordt hier echt helemaal vrolijk van en krijg er zelfs energie van.
Ik werk de wens uit in een plan.
Ik voel of het plan nog overeenkomt met de wens.
Ik pas het waar nodig aan zodat ik er warm van blijf worden en dat mijn energie blijft stromen. “Why not” argumenten komen niet eens boven.
Wens ==> denken ==> voelen ==> doen ==> ervaren.
Ziels niveau:
Ik heb en een wens en voer het direct uit.
Er is geen sprake meer van kiezen.
Het voelt goed en ik doe.
Wens ==> doen ==> ervaren.
Of
Wens ==> ervaren. (hoeft niet eens uitgevoerd te worden, de ervaring op “zielsniveau” is voldoende).
Mijn ervaring:
Mijn diepste wensen zijn niet een product van lang nadenken.
Mijn diepste wensen manifesteren zich en tonen zich met een gevoel van blijdschap en energie.
Leven volgens je diepste wensen betekent leven zonder dat je hoeft te kiezen.
Het is leven in volledig vertrouwen.
Er is geen goed of slecht. Je leeft volgens je ziel.
Alles wat je doet is het juiste.
Er bestaat geen verkeerd of goed.
Dit stadium gaat volledig voorbij aan dualisme.
Is dit waar Krishnamutri het over had??
Net als keuzen maken heeft keuzeloos leven ook consequenties.
Leven heef namelijk consequenties.
Iedere handeling die een mens doet heeft gevolgen.
Dat is nu eenmaal het speelveld waarin het leven zich afwikkelt.
Dit is niet beperkt tot menselijke actie.
Ook alle gebeurtenissen uit de natuur hebben invloed op het geheel.
Laten wij nu een organisme zijn dat onderdeel uitmaakt van deze natuur.
Dus uiteindelijk is ogenschijnlijk het verschil tussen leven met keuzen of keuzeloos leven niet zo groot.
Het leven met keuzes betekent wikken en wegen en afvragen of het goede of juiste is gedaan.
Actie als gevolg van intuïtie of harte wens, creëert altijd de juiste situatie voor de persoon in kwestie.
Het is een veel gehoorde kreet van mensen die inderdaad hun diepste verlangens volgden en daar soms helemaal het roer voor moesten omgooien, dat alles gewoon lukt.
Het lukt omdat alle omstandigheden die ervoor gezorgd hebben dat de hartewens tot uiting kwam er al waren om de deze wens tot vervulling te laten komen.
Het lukte omdat ze trouw waren aan zichzelf, trouw aan hun hart en ziel. Het zijn mensen die puur en authentiek leven.
Een mooi motto is “Volg je dromen, want ze weten de weg.”
Krishnamurti bedankt voor dit moment.Evert-Jan Ilbrink.
