In een eerder stukje (micro cosmos van het leven) had ik het over het fenomeen dat materie in essentie opgebouwd is uit elementaire energie deeltjes, en dat alles wat we zien en niet zien, voelen en niet voelen uitgedrukt zou kunnen worden als energie.
Dit concept wordt door de eeuwen heen eigenlijk al aangehangen door de oosterse filosofie, maar ook bij de vroeg Europese filosofen was dit concept niet onbekend.
In dit bezinnings moment kom ik uit op de wisselwerking tussen energie, leven, bewustzijn en denken.
Even heel kort een stelling over leven als ik heel simpel kijk naar wat ik op school leerde.
Levende materie= koolwaterstoffen, eiwitten, vetten + iets (levend bewustzijn of essentie).
Eeuwen lang heeft men getracht het creëren van leven na te bootsen met uiteen lopende verlangens van het willen weten hoe het werkt tot een formule vinden voor het eeuwige leven.
Tot grote teleurstelling van menig onderzoeker echter blijkt steeds dat leven niet nabootsbaar in laboratorium omgeving.
Oersoepen en oeromstandigheden en klinische nabootsingen van omstandigheden leveren niets anders op dan een biochemische soep waar misschien wel een eiwit en een koolhydraat ontstaat en gereproduceerd wordt maar waar geen sprake is van nabootsing van leven.
Zelfs door nabootsing van cel membranen, want alle levende materie die we kennen zit verpakt in een vliesje, komt de wetenschap niet verder.
Dus soep in een zakje zorgt ook niet voor die levens vonk.
Inmiddels wordt vermoed dat alles is opgebouwd uit de zelfde bouwsteentjes.
Atomen zijn opgebouwd uit kleinere deeltjes, en die deeltjes gedragen zich op een bijzondere manier.
Als je niet weet dat ze er zijn zie je niet (klinkt logisch. Als je niet weet waar je naar kijkt zie niet wat er allemaal te zien kan zijn)
“Als men zoekt naar een golf patroon vind men een golf patroon, als men zoekt naar een punt deeltje vindt je een punt deeltje.”
Hoe het eruit ziet is net als de rest in de chemie en kwantum mechanica hypothese.
Het is bewijsbaar en reproduceerbaar dat het op zich een bepaalde manier gedraagt maar hoe het er exact uitziet weet niemand.
Er zijn nog geen detail foto’s van moleculen en atomen laat staan van kleiner materie.
Wat ik interessant vind is dat blijkbaar alle materie opgebouwd is uit een bepaald samen gaan van energie deeltjes.
Wat me nog meer intrigeert is hoe bewustzijn zich verhoud tot die deeltjes.(Ik gebruik graag het woord bewustzijn als metafoor voor wat men goddelijke essentie noemt of ki of het all…..)
Of… misschien maakt het bewustzijn wel gebruik van die deeltjes en de vormen die die deeltjes kunnen maken om zich uit te drukken.
Maar wat is dat bewust zijn? Ik probeer het niet eens te definiëren.
De dikste boeken handeleden er over en komen niet tot de essentie.
Maar het blijtf boeiend er oever te filisoferen.
Zou het bewustzijn zich ophouden in het niets tussen die deeltjes.
In het niets.
Bewust zijn een niets dimensie.
Dit maakt ineens een heleboel dingen mogelijk.
Een niets dimensie is niet begrensd, kent geen tijd en ruimte want er is geen dimensie. Het kan zich wel in een dimensie manifesteren(omdat het geen grenzen heeft) door bijvoorbeeld materie vorm te geven om bepaalde functies uit te voeren.
Even terug naar die oersoep.
Als dit bewustzijn zich met die oersoep gaat bezighouden kan er blijkbaar wel iets ontstaan wat wij als leven definiëren.
Er kan dan wel ineens een samenspel van deeltjes zijn die koolwaterstoffen en ander ingewikkelde structuren bouwen die kennelijk bezielt zijn en die ogenschijnlijk een eigen leven gaan leiden. Ze gaan zich een plaats verwerven in de enorme massa van materie en gaan functies uitvoeren waardoor hun vorm continu verandert en evolueert aan de hand van gedrag en omstandigheden.
Uiteindelijk zit ik hier dus in een bezinningsmomentje wat gedachten neer te schrijven.
Bedenkend dat inmiddels 120.000 miljard cellen met allemaal hun biochemische proces die ook nog eens allemaal met elkaar samen werken om dit lichaam zijn functies te kunnen laten uitvoeren. Dit lichaam zijn gedachten te kunnen laten ontplooien en kan laten filosoferen.
Denken is een middel geworden om ideeën, aannames en bevindingen op een rijtje te zetten.
In deze tijd lijkt denken verworden te zijn tot het essentiële dat ons mensen van dieren onderscheid. Ik heb daar zo mijn eigen ideeën over.
Gebaseerd op het idee dat bewustzijn de drijvende factor achter de ontwikkeling van het leven is, heeft mijn inziens ieder levend organisme een vorm van bewust handelen ontwikkeld, ik vind het te eenvoudig om alles maar met instinct af te doen, Er zijn voldoende proeven en observaties gedaan om aan te tonen dat reactief handelen op bepaalde omstandigheden niet de enige drijfveer is.
De mate waarin dit bewust handelen ontwikkeld is verschilt, maar dit is weer terug te brengen naar de functie die het organisme uitvoert.
Ook de idee dat ons brein ons dirigeert in alles wat we doen en dat de wil ontspruit aan ons brein vind ik een veel te eenvoudige conclusie.
Als we denken aan al die 120.000 miljard cellen in ons lichaam die met elkaar dit lichaam in stand houden. Dat gaat echt niet allemaal onder regie van ons brein. Dat wordt allemaal locaal geregeld onder eigen functie en regie. Er wordt in grote lijnen wel regie gevoerd om het hele agglomeraat in een bepaaldZou het bewustzijn zich ophouden in het niets tussen die deeltjes.e richting te sturen omdat ze onderdeel zijn van een heel lichaam. Maar meer dan essentiële aansturing is het niet.
De hersenen zelf bevatten fysiek te weinig opslag ruimte om de 120.000 miljard * veel miljoenen biochemische prikkel en reacties op te slaan en te verwerken.
Dit regisseert het systeem zelf lokaal wel. Alleen essentiële informatie die functioneel is voor het hele systeem wordt doorgegeven. En zelfs daar zit een filter op.
Het geeft te denken hoeveel mysterie er nog schuilt in zo’n complex ontwerp.
We weten nog niet een fractie van hoe het allemaal functioneert. We hebben hypotheses die de grote lijnen verklaren. Maar het is een illusie om met ons nog beperkte waarnemingsmiddelen te denken dat we weten hoe het allemaal werkelijk functioneert.
Het is fantastisch zoals het systeem zich reguleert. Het is ongelooflijk wat een lichaam in dit proces allemaal opbouwt afbreekt, repareert en beschermd. Miljarden chemische reacties op ieder denkbaar moment, end at continue!!!
Dat doet het allemaal zelf. Het functioneert beter naarmate we zelf bewuster zijn van ons lichaam. Als je de tijd en moeite neemt om je echt bewust te maken van je lichaam en werkelijk probeert te voelen wat er van binnen allemaal gebeurt, dan gaat er een enorme wereld voor je open.
Ik ontdek dagelijks meer hoe energetisch het lichaam is (met name mijn eigen lichaam) en wat er van binnen verandert als ik mijn gedachten alleen al verander of mijn gedachten zelfs helemaal stil zet en alleen maar observeer. Ik sta er versteld van wat voor interactie de energie van een persoon heeft met de buiten wereld.
Ik sta er versteld van hoe er dingen ineens gebeuren als ik werkelijk naar mijn verlangens luister en nog niet eens actie heb ondernomen.
Nee er gebeurt meer dan denken alleen.
Wij zijn een groot vibrerend energetisch ontwerp.
Denken is een hulp middel om ons todo lijstje op te stellen.
Het leven en alle interactie gebeurt op een heel ander niveau.
Op een energetisch niveau, het zelfde niveau als waar onze bouwsteentjes van gemaakt zijn. Onze bouwsteentjes zijn energie, ons systeem wisselt continu energie uit met de omgeving.
Alles wisselt continu energie ut. Alles beweegt zich met al die energie die wij produceren van uit onze ervaringen en daden door een. Alles mengt zich en wisselt uit.
We leven in een grote ruimte van iets of niets dat gevuld is met energie of moet ik zeggen met bewustzijn.
En als het bewustzijn is dan is dus als een resultaat van al die energie uitwisseling, alle kennis die we nodig hebben om ons heen.
Zal de evolutie ons allemaal leren om die kennis werkelijk bewust te gaan gebruiken. Het lijkt er wel op. Steeds meer mensen worden gevoeliger. Er wordt meer vrijuit gedacht en gesproken over gevoeligheid en het collectieve bewustzijn.
Ik kan er voor me zelf nu met het concept overweg en merk ook dat ik steeds meer bewust wordt van de mogelijkheden.
De mogelijkheden zijn onbeperkt als we door krijgen dat ons denken een hulpmiddel is.
Als we door krijgen dat regels en hypothesen en wetten voortspruiten uit het denken.
Wat we weten is gebaseerd op wat we zien en kunnen verklaren, maar dat wil niet zeggen dat de waarheid die we daar uit destilleren vast staat. Als we vrij kunnen denken, vrij van paradigma’s en dogma’s referentie kaders kunnen we anders kijken en anders ontdekken. De grote ontdekkers en wetenschappers zijn er een voorbeeld van
Hoe meer je waarneemt, hoe meer het blikveld verandert en hoe meer je anders gaat denken door de bevindingen.
Hoe meer je leert waarnemen hoe gevoeliger je systeem voor waarneming wordt.
Wie weet communiceert over enige jaren zoals sommige natuur volken doen, volgens telepathische weg en worden beslissingen genomen op basis van intuïtieve patronen.
Wat zou dit verfrissend zijn als alle mensen vanuit vrije expressie en vrije gedachten en intuïtieve ingevingen bewust met elkaar omgaan.
Wederom: Veritas temporis Filia
