Zoals de hemellichamen om de zon invloed op elkaar uitoefenen en bij elkaar gehouden worden door een onzichtbare aantrekkingskracht waardoor ze een schijnbaar een kenbare plek krijgen.
Zoals het zonnestelsel op de zelfde wijze zijn plek krijgt in de architectuur van ons melkwegstelsel en de sterren stelsels en zo door.
Zo voelt voor mij de organisatie van de microstructuur in ons lichaam, de microkosmos van het leven zogezegd.
Atomen met in hun kern quarks en in hun schil protonen en elektronen (leptonen), ze zijn net zo leeg als ons zonnestelsel. De atoom is voor 99,99999% leeg!
Alle delen in een atoom worden in een “vacuüm”, als ik dat zo mag noemen, aan elkaar gehouden door aantrekkingskrachten..
Elektromagnetische krachten (veroorzaakt door o.a. fotonen), en krachten die elkaar aantrekken en afstoten of een wisselend karakter hebben.
Tijdens mijn meditaties voelt mijn lichaam volledig transparant alsof er totaal geen barrière is tussen “mijn “materie en de materie buiten mij
Ik neem dit alles waar als een vorm van energie. Dat klopt eigenlijk ook wel want door de uitwisseling in de deeltjes die altijd in beweging zijn zal ook altijd energie opgeslagen worden en weer vrij komen.
De energie krijgt steeds een andere vorm zou je misschien kunnen zeggen. Even kijkend naar het feit dat een atoom transparant is, hebben wetenschappers berkend dat het volume dat ik in neem terwijl ik nu zit te schrijven ongeveer 2% aan materie bevat.
Denkend aan dit concept is dat gevoel van transparantie dus helemaal niet zo raar.
Alles wat we als mens kunnen waarnemen ,het hele universum is uit de zelfde elementaire kern deeltjes opgebouwd.
Structuur ontstaat door de manier de deeltjes elkaar aantrekken en hoe ze tot moleculen en structuren gevormd worden.
De organisatie bepaalt uiteindelijk wat het gedrag van het materiaal wordt.
De organisatie van de materie wordt weer bepaald door de omstandigheden waar de deeltjes zich in bevinden.
Omstandigheden bepalen de functie van het materiaal dat op zijn beurt weer een vorm tot gevolg heeft.
Zo kom je op het fenomeen dat vorm en functie wederkerig aan elkaar zijn . verandert de functie dan zal de vorm mee veranderen, verandert de vorm dan kan het niet anders dan dat de functie verandert.
Eenvoudig voorbeeld:
Er zijn in de bergen ijsmassa’s die smelten en er ontstaat een andere vorm dat we water noemen. Water eerst in druppels dan in straaltjes vervolgens in stroompjes. Deze stroompjes vormen een bedding in de omgeving deze bedding vormt een beek en in groter verband vormen vele waterstromen de bedding van een rivier. De functie water vormt de bedding.
Droogt het water op verandert de bedding in een droog oppervlak het is geen rivier meer er stroomt niets meer er kunnen andere dingen gaan gebeuren afhankelijk van de omstandigheden.
In mijn beleving is feitelijk alles een configuratie van energie.
Continue is alles in beweging , continue vindt er uitwisseling plaats van energie in alles, dood of levend, zichtbaar en onzichtbaar voor ons oog en vaak ook nog voor de techniek.
Continue wordt er opgebouwd en afgebroken en dus uitgewisseld. Dit concept is voor mij een mooie metafoor voor het leven.
Altijd is er oud en nieuw, nieuw en oud, geboorte en dood, afscheid en kennismaking, het is een natuurlijk proces.
Doodgaan is geen falen het is een proces, het gebeurt.
De energieën in een bepaalde samenstelling, een bouw werk een dier een mens houden elkaar in evenwicht. Al die krachten voeren een soort circus act uit en balanceren in een prachtige constructie.
Zo werkt ons lichaam dus feitelijk.
Ons lichaam bestaat uit de zelfde elementaire deeltje als de maan, het is alleen op een andere manier gerangschikt omdat de omstandigheden waarin wij gevormd worden anders zijn.
Ons lichaam bestaat dus uit elementaire deeltje die moleculen vormen in alle soorten en die klitten lekker samen tot cellen en weefsels afhankelijk van de omgeving waar ze in het lichaam bevinden, waar bloed stroomt ontstaat een bloedvat, waar beweging nodig ontstaan er cellen vezels die dit mogelijk maken.
Overal is in beweging tot in het kleinste deeltje. Al deze delen hebben energie nodig of produceren dat zelf.
Ons lichaam is zelfs in staat om zelf energie op te slaan en vrij te maken in vormen en structuren die het nodig heeft om bepaalde functies uit te voeren die in gegeven omstandigheden nodig zijn.
Soms is er op een bepaald plek stagnatie van energie.
Er wordt druk “gebouwd” maar het geproduceerde afval kan maar niet weg en dit neemt maar ruimte in op de plek waar eigenlijk een leuk celletje had kunnen zitten, of een leuk celletje komt zo vol te zitten met zijn ijverig geproduceerde producten maar kan het niet kwijt om dat de snelweg waar de aan licht vol gelopen is door achterstallig onderhoud of door een ongelukje, of misschien wel door een vreemde cel die andere bouwplannen heeft met de omgeving.
Op dat moment reageert ons lichaam wel op die energie opstopping en stuurt hulp troepen en opruimimgsdiensten , cellen die zeer hongerig zijn. Dit gaat gepaard met behoorlijk wat energie uitwisseling, dat zich uit in ontstekingen en misschien wel koorts.
Ontstekingen een koorts zijn dus een heel gezond signaal van ons lichaam en geven aan dat er heel hard gewerkt wordt aan herstel. We zijn ziek.
Meestal lukt dit ook gewoon en kan het grote balanceer werk in ons fenomenale architectuur weer doorgang vinden. We worden weer beter, vaak heeft jet lichaam dan ook nog de juiste energie vorm gevonden om deze toestand te handhaven zodat deze ziekte niet meer verschijnt ofwel sneller bestreden kan worden. (Het lichaam wordt letterlijk beter als gevolg van ziekten)
Soms is het nodig om het lichaam een handje te helpen door wat extra energie toe te voegen zodat het lichaam wat makkelijker kan herstellen. Dit kan op medische, paramedische en intuïtieve manier gebeuren. Ziekte is dus in deze context niet anders dan een energetisch verschijnsel. Een uitwisseling van energie, er ontstaat even chaos in de optimale omstandigheden, de functie wordt verstoort en de vorm kan even niet in stand gehouden worden.
Is het niet fantastisch zoals het leven dat regelt?
Al die miljarden cellen die een samenleving vormen in dat lichaam, weten precies wat ze moeten doen. Weten het lichaam precies te informeren als er stagnaties zijn, veroorzaken ontstekingen en koorts, alle materie werkt samen alle cellen, vezels, vloeistoffen, hormonen, elektrische snelwegen (zenuwen) en energie velden en elementaire deeltjes als fotonen leveren hun bijdragen in de immense communicatie. Dit noemen wij leven, al die processen in die cellen alles wat we voelen en zien en gewaar worden.
Ongelooflijk.
Bizar als je bedenkt dat al die materie al die elementjes op zich helemaal niet leven maar gewoon dode materie zijn…
Er is nog geen wetenschapper in staat geweest al die elementjes bij elkaar te stoppen en substanties te produceren die leven. In een laboratorium blijft het immer en altijd dood materiaal. Wat maakt dat het levend wordt in een organisme? Prachtig mysterie. Is het misschien toch zo dat er invloed is van een hoger bewustzijn. Zit dit hoger bewustzijn ergens in die elmentaire deeltjes? Er zijn bibliotheken van vol geschreven. Laat het nog maar een msyterie blijven!
Maar toch is het leuk om met de gedachte te spelen
Het zelfde is in mijn beleving van toepassing op onze geest. Onze geest is een manifestatie van energie overdracht in onze cellen.
Onze cellen hebben kennelijk een bewustzijn.
Misschien moet ik wel verder gaan alle elementaire deeltjes waaruit het universum bestaat heeft een bewustzijn. Dit bewustzijn vindt in onze context en vorm een functie en stelt ons in staat na te denken.
Als mens onderscheidden wij ons denkvermogen als iets unieks.
In mijn beleving is deze visie te beperkt en hebben wij als mens slechts beperkte mate van bewustzijn en in staat onze vorm van denken te beredeneren en wetenschappelijk te onderzoeken.
Bewustzijn is zoveel meer dan kunnen denken en beredeneren.
Iedereen die in stilte kan genieten van de natuur of in stilte kan terug trekken dan wel mediteren of contempleren kent het gevoel van oneindigheid wel op de een of andere manier.
Het is boeiend om naar het leven te kijken als een variatie van energetische structuren.
Het leven en het beschouwen van materie wordt voor mij op deze manier een stuk begrijpelijker en toegankelijker en soms zelfs heerlijk eenvoudig!
Het wordt pas moeilijk als we er met onze hersens mee gaan bemoeien. Op het moment dat we gaan waarnemen en meten en precies gaan omschrijven wat iets doet en alle bovenstaande essenties gaan beschouwen in het grotere geheel.
Op het moment dat we gaan kijken wat atomen en moleculen allemaal kunnen en wat hun gedrag vermoedelijk zou kunnen zijn. Op het moment dat er hypothesen gebouwd gaan worden over hoe een atoom precies gebouwd is of hoe een molecule zich gedraagt in allerlei omstandigheden, ja dan wordt het ingewikkeld.
De hele wetenschap is hier al sinds mensen heugenis mee bezig. Dagelijks worden hypothesen bijgesteld onderuit gehaald of opnieuw verzonnen.
Misschien is dat ook wel logisch. Wellicht gedragen de elementaire deeltjes zich wel niet zo eenduidig en volgens vast staande patronen zoals de wetenschap dat wel zou willen.
Als de elementaire deeltjes inderdaad een stukje bewustzijn zijn dan gedragen ze zich al naar gelang de omstandigheden en passen ze zich aan om zo economisch en comfortabel mogelijk met de energie om te gaan. Op deze manier zal er dus altijd mysterie blijven en zullen hypothesen altijd weer vernieuwd worden en zullen we steeds gedwongen worden op een andere manier waar te nemen.
Wat oor mij voornamelijk van belang is, is het besef dat ik een pakket energie ben die afhankelijk is van uitwisseling.
Zonder voldoende uitwisseling is er kennelijk niet voldoende dynamiek en energie omzetting mogelijk om de kracht en spanningsvelden in stand te houden die het enorme bouw werk van een slordige 120 000 000 000 000 cellen in mijn lichaam een vorm geven.
Vanuit deze visie vind ik het zeer verdedigbaar dat ik zo natuurlijk en puur mogelijk wil eten
Dus geen gemanipuleerde voeding en industrieel bereid voedsel waar allemaal kunstmatige en chemische energie aan is toegevoegd.
Ja de elementaire deeltjes zijn het zelfde, maar ze zijn op een kunstmatige manier bij een gebracht en niet op een natuurlijke wijze tot staand gekomen.
Ze bevatten een andere lading en voor mijn gevoel heeft dat invloed op de energie huishouding van mijn lichaam.
Nu ontkom ik er niet aan om dat 90 procent wat ik aanschaf vandaag de dag via industriële weg bewerkt wordt, het is triest dat zelfs biologische producten hier niet aan ontkomen.
Wel probeer ik zo bewust mogelijk te kiezen om mijn lichaam zo goed mogelijk van natuurlijke energie te voorzien.
Ook vind ik het verdedigbaar dat naar complementaire geneeskunde zoek als ik ziek ben, geneeskunde die zonder chemische middelen mijn energie huishouding hersteld.
Hiermee zeg ik niet dat ik wars ben van de reguliere geneeskunde, want die zijn in hun vak gebied zeer kundig. De regulier geneeskunst is zeer kundig in het repareren van wat stuk is en het uitvoeren van nood ingrepen als er ernstige ontstekingen zijn die werkelijk levens bedrijgend zijn.
Alle vormen van geneeskunde hebben het recht van bestaan, ieder heeft zijn kunde hier in en ze vullen elkaar aan.
De een is goed in symptomen en ziekte de andere is goed in het onderhouden van de gezondheid en het onderkennen van oorzaken van ziekten . Het is goed om op verschillende manieren te kijken zeker als de verschillende zienswijzen elkaar aanvullen.
Dit wordt helaas vaak vergeten.
Met het voortschrijden van de leeftijd zal een bouw werk onderhevig zijn aan verval. Met goed en serieus onderhoud kan je het lang onderhouden maar er zullen op een gegeven moment steeds meer onbalansen ontstaan in een levend organisme. Op enig moment zal het lichaam niet meer in stand gehouden kunnen worden en zal de uitwisseling niet meer die functies kunnen onderhouden die nodig zijn om in leven te blijven. Ook nu is er blijvend sprake van energie uitwisseling maar dan op een andere manier.
De omstandigheden veranderen en de energie gaat over in andere configuraties, het lichaam vervalt terug naar de elementaire bouwstenen en verder .De geest die gevormd werd door het bewustzijn krijgt een ander heenkomen en zal zich wie weet in het grote bewustzijn vervoegen. In mijn eigen beleving zal de ziel die in ons lichaam een zetel vond en middels de geest met ons kon communiceren ook zijn weg vinden naar een andere bestemming.
De energie die vrijkomt uit dit proces gaat over in ander uitwisselingsprocessen.
Energie gaat nooit verloren en zal onverwijld bijdrage leveren aan het continuüm, aan opbouw en afbraak aan geboorte en dood aan kennismaking en afscheid.
